Mήνυμα του
Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχη


   Ο Τεκτονισμός του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου  πρέπει έχει συγκεκριμένους σκοπούς:
Την προάσπιση της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Την αναγνώριση της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Την καλλιέργεια της ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗΣ
Την παραγωγή της ΕΙΡΗΝΗΣ
Τη βοήθεια, διαφώτιση και προστασία ΑΛΛΗΛΩΝ
Την αγάπη προς τον ΠΛΗΣΙΟΝ
Την αγάπη προς τον ΑΝΘΡΩΠΟ

«Ουαί αυτώ τω ενί, όταν πέσει και μη έτερος εγείραι αυτόν»
   Κάθε Τέκτων, μπορεί να γίνει ό έτερος που οφείλει να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του.
   Ο Τεκτονισμός, ταυτίζεται απόλυτα με το αξίωμα της Αριστοτελικής φιλοσοφίας, ότι ο άνθρωπος έχει αποστολή στην ζωή να επιτελέσει έργο ταιριαστό στην ανθρώπινη φύση του, αλλά το έργο αυτό πρέπει να συμπορεύεται με την Αρετή. Δεν αποβλέπει σε μία ουτοπική προσπάθεια τελειοποιήσεως του ανθρώπου, με την απαλλοτρίωση της ανθρώπινης φύσης του, αλλά σε μία καθημερινή, ακάματη προσπάθεια εξευγενισμού του ανθρώπου.
   Το Τεκτονικό ιδεώδες όμως δεν είναι σαν τις ιδέες που οραματίζεται κανείς, και την πραγμάτωσή τους με οποιαδήποτε θυσία, χρησιμοποιώντας ακόμη και ταπεινά μέσα. Το Τεκτονικό ιδεώδες, αποβλέπει στον εξευγενισμό του παρόντος. Για αυτό απορρίπτει εξαρχής οτιδήποτε δεν φέρει την σφραγίδα του ευγενούς και του υψηλόφρονος.
   Η ιδέα της αξιοπρέπειας, ο σεβασμός της αλήθειας, του νόμιμου και του ηθικού, η ιδέα της υπηρεσίας για το γενικό καλό, η συναδέλφωση μεταξύ των ανθρώπων, η αγάπη προς τον πλησίον που επιτάσσει ο Τεκτονισμός, αποτελούν δείγματα από τα ευγενικά ιδεώδη του.
   Όλες αυτές οι ιδιότητες που αναφέραμε προηγούμενα και που συνθέτουν το πρότυπο, δεν είναι φυσικά χαρίσματα. Είναι αρετές. Αρετές τις οποίες δεν είναι όλοι ικανοί να ασκήσουν. Και η άσκηση της αρετής απαιτεί εθισμό, συνεχή καλλιέργεια.
Πλείονες εξ ασκήσεως, αγαθοί γίνονται ή από φύσιος (Δημόκριτος)

 Ο Κραταιότ.'. Υπ.'. Μεγ.'. Ταξ.'.
Λ. Λεφάκης, 33°





Εισαγωγή
στον Αρχαίο και Αποδεδεγμένο Σκωτικό Τύπο

“ Υπάρχει ένας εξωτερικός Τεκτονισμός, για τον οποίο δεν είμαστε υπεύθυνοι … Στη δική μας ευθύνη ανήκει η προσπάθεια να καλλιεργήσουμε στον εσώτερο εαυτό μας το αγνό τεκτονικό ιδεώδες. Καθένας από εμάς ας εργασθεί για τον σκοπό αυτό και το Μεγάλο Έργο θα εκπληρωθεί ”


- Oswald Wirth 33o

Επισήμως, ο Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος (ΑΑΣΤ) και το πρώτο Ύπατο Συμβούλιο ιδρύθηκε το 1801 στο Charleston των Ηνωμένων Πολιτείων της Αμερικής. Στην Ευρώπη εγκαθιδρύεται το 1804 με την ίδρυση του Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας. Ακολούθησε η συγκρότηση Υπάτων Συμβουλίων σε πολλές χώρες. Από πολύ νωρίς και προκειμένου να αποφευχθεί οιασδήποτε μορφής σύγκρουσης με σώματα που διοικούν τους τρεις συμβολικούς βαθμούς, τα Ύπατα Συμβούλια περιορίστηκαν αποκλειστικά στους λεγόμενους «ανώτερους», «φιλοσοφικούς» ή ορθότερα «επιγενόμενους» βαθμούς. Με άλλα λόγια, δεν απαιτούσαν από τις Μεγάλες Στοές από τις οποίες έλκυαν τα μέλη τους την πρακτική του σκωτικού τεκτονικού τύπου, αλλά απλώς την τεκτονική κανονικότητα. Μέχρι σήμερα ο Σκωτικός Τύπος και τα ανά τον κόσμο Ύπατα Συμβούλια διατηρούν σχέση αλληλεγγύης με όλα τα επιγενόμενα σώματα της τεκτονικής Αδελφότητας.

Σήμερα, παγκοσμίως, ο Σκωτικός Τύπος διαιρείται τυπικά σε 33 και ουσιαστικά σε 30 βαθμούς. Οι βαθμοί αναφέρονται παρακάτω με βάση τις Στοές ή τα Εργαστήρια όπου απονέμονται μετά από την αποδοχή αίτησης του υποψηφίου, αφού ο Σκωτικός Τύπος απαγορεύει αυστηρά την πρόσκληση. Ας σημειωθεί επίσης ότι δεν αποτελούν όλοι οι βαθμοί αντικείμενο πραγματικής μύησης, αλλά η μυητική πρακτική ποικίλει ανάλογα με την πρακτική που ακολουθεί κάθε Ύπατο Συμβούλιο.

Οι βαθμοί, μετά τους τρείς Συμβολικούς που αποδίδονται μόνο από κανονική Μεγάλη Στοά της οικείας επικράτειας, έχουν ως εξής:

Στοά Τελειοποιήσεως

4. Μυστικός Διδάσκαλος

5. Τέλειος Διδάσκαλος

6. Γραμματεύς Εξ απορρήτων

7. Έφορος και Δικαστής

8. Επόπτης των Οικοδομών

9. Εκλεκτός Διδάσκαλος των Εννέα

10. Εκλεκτός Διδάσκαλος των Δεκαπέντε

11. Υπέρτατος Εκλεκτός των Δώδεκα

12. Μέγας Διδάσκαλος Αρχιτέκτων

13. Ιππότης της Βασιλικής Αψίδος

14. Μέγας Εκλεκτός και Υπέρτατος Τέκτων

Υπέρτατο Περιστύλιο

15. Ιππότης της Ανατολής ή του Ξίφους

16. Πρίγκηψ της Ιερουσαλήμ

17. Ιππότης Ανατολής και Δύσεως

18 Πρίγκηψ Ροδόσταυρος, Ιππότης του Αετού και του Πελεκάνου

Άρειος Πάγος

19. Μέγας Ποντίφηξ

20. Μέγας Διδάσκαλος των Συμβολικών Στοών

21. Νωαχίτης ή Πρώσσος Ιππότης

22. Ιππότης του Βασιλικού Πελέκεως ή Πρίγκηψ του Λιβάνου

23. Αρχηγός της Σκηνής

24. Πρίγκηψ της Σκηνής

25. Ιππότης του Χαλκού Όφεως

26. Πρίγκηψ της Χάριτος

27. Ιππότης Ταξιάρχης του Ναού

28. Ιππότης του Ηλίου

29. Σκώτος Ιππότης του Αγίου Ανδρέου

30. Ιππότης Καδώς, Ιππότης του Λευκού και του Μέλανος Αετού

Δικαστήριο

31. Μέγας Επιθεωρητής Ταξιάρχης Δικαστής

Σύνοδος

32. Υπέρτατος Πρίγκηψ του Βασιλικού Μυστικού

Ύπατο Συμβούλιο

33. Ύπατος Μέγας Γενικός Επιθεωρητής

Επικεφαλής του Σκωτικού Τύπου σε κάθε δικαιοδοσία είναι ο Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης.

Σύμφωνα με τα τυπικά του ΑΑΣΤ οι τρεις πρώτοι βαθμοί παρέχουν την παραδοσιακή μύηση. Οι βαθμοί από τον 4ο έως και τον 14ο οδηγούν στην πρώιμη φιλοσοφική γνώση, ενώ οι βαθμοί από τον 15ο έως τον 18ο στην ταύτιση με το Παγκόσμιο μέσω της Αγάπης. Οι βαθμοί που προετοιμάζουν για τον 30ο καθώς και ο ίδιος ο 30ος αποτελούν σύνθεση όλων των βαθμών και δεικνύουν την οδό της πραγμάτωσης της ανθρώπινης τάξης σε αρμονία με το παγκόσμιο, ταυτόχρονα δε επιζητείται η πνευματική κληρονομία του Τάγματος του Ναού. Τέλος, οι τρεις τελευταίοι βαθμοί 31ο, 32ο και 33ο είναι διοικητικοί βαθμοί.

'Όταν το 1733 δημοσιεύτηκε στην Αγγλία ο πρώτος κατάλογος των Στοών των λεγομένων «Διδασκάλων Τεκτόνων», μεταξύ αυτών αναγραφόταν και μία Στοά «Σκώτων Τεκτόνων». Αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί η πρώτη επίσημη εμφάνιση του Σκωτικού Συστήματος. Παρά ταύτα, το σύστημα αναπτύχθηκε εκτός των Μεγάλων Στοών και δη αυτής της Αγγλίας. Από τα τέλη του 1730 το νέο σύστημα το οποίο εδράζεται σε βαθμούς -οι οποίοι έχουν φιλοσοφική παρά συμβολική χροιά- κατακτά την ηπειρωτική Ευρώπη και ολοένα και περισσότεροι βαθμοί αναφύονται σε Γαλλία και Γερμανία. Πολλοί από τους βαθμούς αυτούς εντάχθηκαν σε ήδη υπάρχοντα τεκτονικά συστήματα όπως ο Τύπος της Τελειοποιήσεως (1754), ο Τύπος της Αυστηράς Τηρήσεως (1756), ο Τύπος του Bordeaux (1762) και o Αρχαίος Σκωτικός (1770). 'Όταν ο Φρειδερίκος ο Μέγας της Πρωσσίας ετέθη επικεφαλής του Τύπου της Τελειοποιήσεως αυτός περιελάμβανε 25 βαθμούς διαιρεμένους σε επτά κατηγορίες, ανώτατος δε ήταν αυτός του Υπερτάτου Πρίγκηπος του Βασιλικού Μυστικού. Διά των Μεγάλων Συνταγμάτων του 1786 ο αριθμός των βαθμών αναβιβάστηκε σε 33, ο δε 25ος και τελευταίος του Τύπου της Τελειοποιήσεως έγινε ο 32ο του ΑΑΣΤ, του οποίου πλέον η ανώτατη διοίκηση ανατέθηκε σε Συμβούλιο που αποτελούσαν αδελφοί κατέχοντες τον 33ο και λεγόμενο πλέον «τελευταίο» βαθμό.

Τα Συντάγματα αυτά δεν ετέθησαν εξ αρχής σε ισχύ, το δε πρώτο Ύπατο Συμβούλιο ιδρύθηκε και εγκαταστάθηκε -όπως ανεφέρθη- μόλις το 1801 στο Charleston της Ν. Καρολίνας, εξ αυτού δε κατάγονται όλα τα Ύπατα Συμβούλια των δύο ημισφαιρίων. Στην Ελλάδα το Ύπατο Συμβούλιο ιδρύθηκε στις 10/22 Ιουλίου 1872 από τον Πρίγκιπα Δ. Ροδοκανάκη, επί τη βάση των εξουσιών που του είχε απονείμει το Ύπατο Συμβούλιο του 33ο της Σκωτίας.

Πηγές

Ύπατον Συμβούλιον του 33ο της Ελλάδος, Μεγάλα Συντάγματα του 1762 και 1786 του Eλευθεροτεκτονισμού, Κοιλ. Ιλισού και Αν. Αθηνών, 1993

Λογοθέτης Μ., Ο Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος, Αθήναι, 1982

Νaudon P., La franc-maçonnerie, PUF, 1988

Νaudon P., Histoire, Rituels et Tuileur des Hauts Grades Maçonniques, ed. Dervy, Paris, 2003




Copyright © 2008 - 2015, Ύπατον Συμβούλιον του 33° και τελαυταίου βαθμού διά την Ελλάδα του Α.'.Α.'.Σ.'.Τ.'.